Review ล่าสุด

+ Reply to Thread
Results 1 to 9 of 9

Thread: ความฝันอยากมีกล้องเป็นของตัวเอง วอนเห็นใจ

  1. #1
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    4
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post
    Rep Power
    0

    มือหมุน ความฝันอยากมีกล้องเป็นของตัวเอง วอนเห็นใจ

    สวัสดี พี่ชาวไทยดีครับ ผม ชื่อแม็คน่ะครับ เป็นลูกชาวนาคนหนึ่งพ่อแม่ทำนา ผมก็เลยต้องทำนาตาม ครับ
    ด้วยความไม่พร้อมของฐานะทางบ้านตอนเด็กผมต้องไปบวชตอนหยุดเรียน (ฤดูร้อน)ครับ แต่ก็ทำให้ผมทราบซึ้งในรสพระธรรม
    อาชีพฤดูแล้ง ก็เลี้ยงวัวครับจนเรียนจบ ม.หก ได้ทุนมาตลอด
    ในช่วงที่ผมเรียนอยู่ ม.ปลายได้มีโอกาสไปอยู่ร้านถ่ายรูปที่ในอำเภอเมืองเป็นสิ่งที่ผมชอบมากครับเพราะ บางวันมีคนรู้จักมาให้ผมถ่ายรูปให้ด้วยและแต่งภาพด้วย
    ตอนไปทีแรกลำบากมากครับเพราะว่าผมไม่รู้เรื่องเกี่ยงกับคอมหรือถ่ายรูปเลย โดนด่าจนนั่งนำตาไหล แต่ผมบอกกับตัวเองว่าผมจะไม่กลับเด็จขาดมาแล้ว
    ผมตั้งใจจะทำให้ได้ รับงานที่ลูกค้าเข้ามาให้เป็น ผมพิสูจน์ตัวเองจนเป็นที่รักของ เฮีย (เจ้าของร้าน) ไม่เคยเถียง ผิดถูกก็ช่างฟังอย่างเดียว ผมได้ทั้งการตกแต่งภาพ ซ่อมคอม และถ่ายภาพอัดภาพ ผมทำงานระหว่างที่ผมเรียนอยู่นั้นเป็นเวลา 3 ปีเต็มกว่าที่ผมจะไปเรียนต่อที่มหาวิทาลัยบ้านนอก ของผม ปล.ที่ได้เรียนเพราะว่าได้เข้าโครงการให้โอกาสทางการศึกษาครับ
    จากนั้นมาผมก็ไม่ได้ไปทำงานที่ร้านถ่ายรูปแล้ว เพราะว่าระยะทาง และการเรียนของผมเองด้วย ผมเลือกที่จะเรียนในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ครับเพราะ คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่ผมชอบมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ แต่ไม่มีโอกาสที่จะมีคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเอง ผมเคยทำงานเป็นกรรมกรก่อสร้างป้ายรถเมล์อยู่ กทม ก่อนที่จะมาทำร้านถ่ายรูป ทำป้ายรถเมล์ทำได้เฉพาะตอนกลางคืนครับเพราะว่าตอนกลางวันคนขึ้นรถเมล์กัน ชีวิตผมก็ต้องเปลียน เข้ามากทมครั้งแรกได้เงินมา 200 บาท ไม่รู้จะกินอะไรที่พักตอนนั้นอยู่ คลอง 3 ลำลูกกาจำได้สนิทใจ ต้องเอามอง(ที่ดักปลา) เก็บผักบุ้งมาผัดกินด้วยครับ อยู่ไม่ถึง 15 วันเงินหมดพระเจ้าตอนนี้ ทำงานก็ต้องแต่ตอนกลางคืนเหนื่อยมากครับ ลำบาก อยากกลับไปอยู่บ้านนอกเสียจริง ๆ ..
    ที่เล่ามา .. อยากแบ่งปันเฉย ๆน่ะครับ ไม่มีอะไร
    แต่ผมมีความฝันอยากได้กล้องสักตัวหนึ่งแต่ไม่รู้จะซื้อรุ่นอะไรดีครับตอนนี้พอที่จะมีพี่ ๆ คนไหนที่ไม่ใช้กล้องแล้วจะขายต่อให้ไหมครับ ..
    ขอบคุณครับ

  2. The Following User Says Thank You to maxca789 For This Useful Post:

    ktt116 (30th January 2013)

  3. #2
    Join Date
    Apr 2010
    Posts
    533
    Thanks
    262
    Thanked 651 Times in 148 Posts
    Rep Power
    10

    Default

    ในห้องซื้อขายเลยครับ มีหลายราคา ลองเลือกดูครับ
    http://huttoheak.multiply.com/

  4. The Following User Says Thank You to nutty45934 For This Useful Post:

    hanren (31st January 2013)

  5. #3
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    4
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post
    Rep Power
    0

    Default

    ขอบคุณครับ .. 6^

  6. #4
    Join Date
    Jan 2012
    Posts
    32
    Thanks
    13
    Thanked 4 Times in 4 Posts
    Rep Power
    0

    Default

    สู้สู้ครับ อดทนเข้าไว้

  7. #5
    Join Date
    Dec 2006
    Posts
    581
    Thanks
    305
    Thanked 536 Times in 154 Posts
    Rep Power
    12

    Default

    Quote Originally Posted by maxca789 View Post
    สวัสดี พี่ชาวไทยดีครับ ผม ชื่อแม็คน่ะครับ เป็นลูกชาวนาคนหนึ่งพ่อแม่ทำนา ผมก็เลยต้องทำนาตาม ครับ
    ด้วยความไม่พร้อมของฐานะทางบ้านตอนเด็กผมต้องไปบวชตอนหยุดเรียน (ฤดูร้อน)ครับ แต่ก็ทำให้ผมทราบซึ้งในรสพระธรรม
    อาชีพฤดูแล้ง ก็เลี้ยงวัวครับจนเรียนจบ ม.หก ได้ทุนมาตลอด
    ในช่วงที่ผมเรียนอยู่ ม.ปลายได้มีโอกาสไปอยู่ร้านถ่ายรูปที่ในอำเภอเมืองเป็นสิ่งที่ผมชอบมากครับเพราะ บางวันมีคนรู้จักมาให้ผมถ่ายรูปให้ด้วยและแต่งภาพด้วย
    ตอนไปทีแรกลำบากมากครับเพราะว่าผมไม่รู้เรื่องเกี่ยงกับคอมหรือถ่ายรูปเลย โดนด่าจนนั่งนำตาไหล แต่ผมบอกกับตัวเองว่าผมจะไม่กลับเด็จขาดมาแล้ว
    ผมตั้งใจจะทำให้ได้ รับงานที่ลูกค้าเข้ามาให้เป็น ผมพิสูจน์ตัวเองจนเป็นที่รักของ เฮีย (เจ้าของร้าน) ไม่เคยเถียง ผิดถูกก็ช่างฟังอย่างเดียว ผมได้ทั้งการตกแต่งภาพ ซ่อมคอม และถ่ายภาพอัดภาพ ผมทำงานระหว่างที่ผมเรียนอยู่นั้นเป็นเวลา 3 ปีเต็มกว่าที่ผมจะไปเรียนต่อที่มหาวิทาลัยบ้านนอก ของผม ปล.ที่ได้เรียนเพราะว่าได้เข้าโครงการให้โอกาสทางการศึกษาครับ
    จากนั้นมาผมก็ไม่ได้ไปทำงานที่ร้านถ่ายรูปแล้ว เพราะว่าระยะทาง และการเรียนของผมเองด้วย ผมเลือกที่จะเรียนในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ครับเพราะ คอมพิวเตอร์เป็นสิ่งที่ผมชอบมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ แต่ไม่มีโอกาสที่จะมีคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเอง ผมเคยทำงานเป็นกรรมกรก่อสร้างป้ายรถเมล์อยู่ กทม ก่อนที่จะมาทำร้านถ่ายรูป ทำป้ายรถเมล์ทำได้เฉพาะตอนกลางคืนครับเพราะว่าตอนกลางวันคนขึ้นรถเมล์กัน ชีวิตผมก็ต้องเปลียน เข้ามากทมครั้งแรกได้เงินมา 200 บาท ไม่รู้จะกินอะไรที่พักตอนนั้นอยู่ คลอง 3 ลำลูกกาจำได้สนิทใจ ต้องเอามอง(ที่ดักปลา) เก็บผักบุ้งมาผัดกินด้วยครับ อยู่ไม่ถึง 15 วันเงินหมดพระเจ้าตอนนี้ ทำงานก็ต้องแต่ตอนกลางคืนเหนื่อยมากครับ ลำบาก อยากกลับไปอยู่บ้านนอกเสียจริง ๆ ..
    ที่เล่ามา .. อยากแบ่งปันเฉย ๆน่ะครับ ไม่มีอะไร
    แต่ผมมีความฝันอยากได้กล้องสักตัวหนึ่งแต่ไม่รู้จะซื้อรุ่นอะไรดีครับตอนนี้พอที่จะมีพี่ ๆ คนไหนที่ไม่ใช้กล้องแล้วจะขายต่อให้ไหมครับ ..
    ขอบคุณครับ


    เอาไงดีละแบบนี้...

  8. #6
    Join Date
    Jan 2013
    Posts
    291
    Thanks
    128
    Thanked 215 Times in 84 Posts
    Rep Power
    3

    Default

    เป็นกำลังใจให้นะ
    ฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง

    สู้สู้

  9. #7
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    4
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post
    Rep Power
    0

    Default

    ตอนนี้กำลังเก็บเงินอยู่ครับผม .. พอดีตอนนี้พ่อป่วยเป็นโรคไตไม่สบาย ..สงสัยต้องฝันไปอีกนานครับผม

  10. #8
    Join Date
    May 2010
    Location
    ปากช่อง
    Posts
    255
    Thanks
    45
    Thanked 58 Times in 25 Posts
    Rep Power
    4

    Default

    ความรู้สึกสงสารตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองโชคร้าย รู้สึกว่าตัวด้อยค่า นั้นเกิดจากความอิจฉาในความ "มี" ของคนอื่น
    ถ้าหมดความอิจฉาไป หันไปมองคนที่เค้ามีชีวิตที่ลำบากกว่าเรา ก็ยังมีอีกมากมาย เสียเวลาที่จะมานั่งสมเพศในชีวิตอันต่ำต้อยของตัวเอง

    เวลามองที่ความ "มี" ของคนอื่น ให้มองแล้วให้เกิดพลังในการดำเนินชีวิต มองแล้วให้เกิดความมุ่งมั่นก้าวหน้า อย่าให้มันมาทำให้ตัวเราน้อยเนื้อต่ำใจ


    ในบรรดาคนที่จะมาตอบกระทู้ของคุณ ที่จะมาโอ๋คุณ มาให้กำลังใจคุณ มาบอกคุณให้สู้ในชีวิต เค้าช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอก นอกจากตัวคุณเอง

  11. The Following User Says Thank You to hanren For This Useful Post:

    lodchongnamkati (8th March 2013)

  12. #9
    Join Date
    Nov 2012
    Posts
    4
    Thanks
    0
    Thanked 1 Time in 1 Post
    Rep Power
    0

    Default

    ขอบคุณครับ ^^อ่านแล้วรู้สึกดีครับ
    Quote Originally Posted by hanren View Post
    ความรู้สึกสงสารตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองโชคร้าย รู้สึกว่าตัวด้อยค่า นั้นเกิดจากความอิจฉาในความ "มี" ของคนอื่น
    ถ้าหมดความอิจฉาไป หันไปมองคนที่เค้ามีชีวิตที่ลำบากกว่าเรา ก็ยังมีอีกมากมาย เสียเวลาที่จะมานั่งสมเพศในชีวิตอันต่ำต้อยของตัวเอง

    เวลามองที่ความ "มี" ของคนอื่น ให้มองแล้วให้เกิดพลังในการดำเนินชีวิต มองแล้วให้เกิดความมุ่งมั่นก้าวหน้า อย่าให้มันมาทำให้ตัวเราน้อยเนื้อต่ำใจ


    ในบรรดาคนที่จะมาตอบกระทู้ของคุณ ที่จะมาโอ๋คุณ มาให้กำลังใจคุณ มาบอกคุณให้สู้ในชีวิต เค้าช่วยอะไรคุณไม่ได้หรอก นอกจากตัวคุณเอง

+ Reply to Thread
กำลังอยู่ในช่วงทดสอบ อาจจะยังดูไม่เรียบร้อยนัก ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยค่ะ หากมีคำแนะนำกรุณาติดต่อ 081-383-0001


Tags for this Thread

Bookmarks

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •